Verder als keukenhulp (van pen tot pollepel #2)

De reis van journalist tot keukenhulp

0
71

Ineens flitsen verschillende tafels op het scherm. Aan één tafel zitten zelfs negen gasten. En het klokje boven de bestellingen tikt af. Het is mijn derde dag als keukenhulp en de vraag is of de bestellingen op tijd op tafel komen.

Ik sta aan de koude kant, dat is de kant waar de koude bereidingen gebeuren. Het valt in eerste instantie best wel tegen om de verschillende gerechten te leren kennen. En mijn tempo is nog niet hoog. Ik moet nog vaak van alles vragen aan de koks. Zij blijven gelukkig zonder morren alles vriendelijk uitleggen. Een hele verademing als je ziet hoe het er soms in de keuken van Gordon Ramsay aan toe gaat. Hier geen geschreeuw en gescheld.

Verademing
Het is mooi weer en het terras van Maashof begint steeds voller te raken. Piep, piep, piep, piep, piep, de bestellingen blijven maar binnenstromen. Het scherm staat met twaalf tafels bijna vol. Ik vrees dat ik de bestellingen niet op tijd af krijg. Gelukkig heeft een van de koks dit feilloos door en springt direct bij. Het is mooi om te zien hoe hij vooruit kijkt. Niet tafel voor tafel afwerken, dan heeft de laatste pas een uur later iets op tafel staan, maar gerechten van verschillende tafels combineren. Ik zie het met verbazing en ontzag aan. Ik val er zelfs een beetje stil van. ‘Welke tafels heb jij al gedaan’, vraagt de kok vriendelijk en ik pak de draad weer vlug op. In zo’n twintig minuten heeft hij uiteindelijk negen tafels afgewerkt en ik drie. Maar we vieren het als een gezamenlijke overwinning. De rust keert terug en de kok gaat verder met het bereiden van het nagerecht voor het menu van de week. Eén voor één komen opnieuw bestellingen binnen. Die weet ik weg te werken. Weliswaar een kleine overwinning voor mij, maar ik moet nog veel leren aan de koude kant.

Reageer op dit bericht

Please enter your comment!
Please enter your name here