Vergeet-mij-nietje (moestuinblog #115)

Nontiscordardime

0
85
De wetenschappelijke naam voor vergeet-mij-nietje is Myosotis wat muisoortje betekent. Het plantje komt niet alleen voor in Europa, maar ook in Azië, Australië en Afrika. Het vergeet-mij-nietje groeit op voedselrijke grond. (Foto Erik van Huizen)
De wetenschappelijke naam voor vergeet-mij-nietje is Myosotis wat muisoortje betekent. Het plantje komt niet alleen voor in Europa, maar ook in Azië, Australië en Afrika. Het vergeet-mij-nietje groeit op voedselrijke grond. (Foto Erik van Huizen)

Het vergeet-mij-nietje staat weer volop te schitteren in onze moestuin. Het heeft een mooie helderblauwe kleur, maar dit jaar hebben wij voor het eerst ook roze. Zo laag bij de grond is het een bescheiden plantje. In legendes staat het vergeet-mij-nietje vaak als symbool voor oneindige liefde, soms wordt geopperd dat er een schat ligt onder deze plantjes. Over de naam doen verschillende verhalen de ronde.

Volgens een Griekse legende gaf Zeus alle planten een naam. Maar toen hij dacht klaar te zijn riep een klein blauw bloempje: ‘Oh Heer, vergeet mij niet’. Zeus besloot het plantje dan maar zo te noemen. In veel talen is het plantje ook zo gaan heten. In het Duits heet het vergissmeinnicht, in het Engels Forget me not, in het Frans Ne m’oubliez pas en in het Italiaans Nontiscordardime.

Laatste woorden
Het tweede verhaal is die van de Engelse ridder. Hij wilde indruk maken op een jonkvrouw en vroeg haar een wandeling te gaan maken door de tuin die langs de rivier de Theems lag. Aan de waterkant zag de beeldschone jonkvrouw een evenzo mooi blauw bloemetje staan met een geel hartje. Ze vroeg de ridder beleefd om een klein boeketje van deze mooie bloemetjes. Om echt indruk te maken begon hij te plukken, maar hij wilde ook het laatste vergeet-mij-nietje voor de jonkvrouw te pakken krijgen. Dat ging mis. Hij viel in het water. Zijn zware harnas zorgde ervoor dat hij vrijwel direct onder water verdween. Hij kwam nog één keer naar boven met het bosje bloemetjes, gooide het naar de jonkvrouw en sprak zijn laatste woorden: ‘Vergeet mij niet’.

Schepper
Over de naam van het vergeet-mij-nietje doet ook een religieus verhaal de ronde. Zo zou het plantje bij het verdelen van namen door de Schepper haar naam zijn vergeten. Ze ging nog te rade bij andere planten, maar die wisten haar naam ook niet. Uiteindelijk ging ze schoorvoetend terug naar de Schepper aan wie ze moest bekennen dat ze haar naam was vergeten. Hij was kort van stof. Met zijn woorden ‘Vergeet mij niet’, gaf hij het plantje alsnog een naam.

Reageer op dit bericht

Please enter your comment!
Please enter your name here