Mijn nieuwe normaal

Geen gek idee

0
366
Hommeltjes kunnen zo lekker om je heen vliegen als je in de moestuin aan het werk bent. (Foto Erik van Huizen)
Hommeltjes kunnen zo lekker om je heen vliegen als je in de moestuin aan het werk bent. (Foto Erik van Huizen)

‘Sorry’, hoor ik mijzelf zeggen tijdens het schoonmaken van de bedjes van de aardbeien. Het is tegen een hommel. Hij moet een omweg maken omdat ik zonodig op zijn plek aan het werk moet. Excuses lijken mij terecht. Maar is dat wel normaal?

Ik merk dat ik de laatste tijd in de moestuin steeds vaker tegen de dieren praat, hoe klein of groot dan ook. ‘Gelukkig, dat ging net goed’, hoor ik mij tegen de regenworm zeggen die ik tijdens het uitsteken van de heermoes tegenkom. Een lieveheersbeestje zet ik met een welgemeend ‘daar zit je mooi’ op de brandnetel. En onze eenden aan de rand van de vijver verwelkom ik met een ‘leuk dat jullie er weer zijn’.

Mooi
Het roodborstje komt er wel vaker bijzitten als ik aan het werk ben in de moestuin. Het is een echte allemansvriend. Hij huppelt vrolijk mee. En hij hoopt natuurlijk ook een graantje mee te kunnen pikken in de door mij licht omgewoelde grond. ‘Zo ben je er ook weer’, hoor ik mij zeggen. In het hoge gras hoor ik wat piepen. Ik verwacht een vogeltje te zien, maar het zijn een paar kibbelende muisjes. Ik wil ze wat toefluisteren, maar voor ik dat heb kunnen doen, ritselen ze weg. ‘Och, wat ben je mooi’, hoor ik mij even later tegen een oranjetipje zeggen.’

Bij thuiskomst realiseer ik mij dat ik opnieuw tegen de dieren heb zitten praten. En ik vraag mij af: ‘Word ik gek?’ Of zal dit mijn nieuwe normaal worden? Minder mensen, meer dieren. Ik vind het niet eens zo’n heel erg gek idee.

Reageer op dit bericht

Please enter your comment!
Please enter your name here