De droge beek

0
537

ARCEN Langs onze moestuin loopt een mooie beek. Er zit veel leven in het water, van kleine visjes en kikkervisjes tot allerlei insecten die over het water scheren. Heb er zelfs een keer een ijsvogel over zien vliegen. Maar het leven is uit de beek, hij staat nu al weer een paar dagen helemaal droog. Alles is de Maas ingepompt.

Dat had overigens niet gehoeven, want dat de bodem er nu craquelé uitziet komt niet door de droogte in het voorjaar. De beek is een paar weken geleden gemaaid en toen moest de waterstand worden verlaagd. Daarvoor wordt een pomp aangezet, die na het maaien waarschijnlijk nooit is uitgezet. Een telefoontje naar het Waterschap leverde niets op. Het beloofde terugbellen werd niet gedaan. Na nogmaals bellen, kreeg de pomp een reset. Het kwaad was toen echter al geschied. Het water was verdwenen, net als al het leven in de beek. En dat terwijl uit onderzoek van nota bene de Waterschappen en Wageningen Environmental Research onlangs bleek dat beekjes een belangrijke rol spelen in het ecosysteem.

‘Niet afvoeren’
Uit het onderzoek bleek dat als een beek volledig droogvalt en de populatie van een soort verdwijnt, de kans op herkolonisatie klein is. Dat is bijvoorbeeld het geval met de kokerjuffer. De duur van de droogte speelt een belangrijke rol. Enkele soorten kunnen maanden in diepe, natte kuilen in de beekbodem overleven of zelfs onder een laag vochtige bladeren, terwijl andere dat slechts dagen kunnen. Maar bij langdurig watertekort drogen ook deze plekken uit en kunnen alleen soorten met speciale aanpassingen zich handhaven.
Een belangrijk advies van de onderzoekers is om de waterhuishouding te veranderen. ‘Water moet niet afgevoerd, maar juist vastgehouden worden, bijvoorbeeld in het beekdal. Het grondwater kan dan nog lange tijd water blijven leveren aan de beek.’

Reageer op dit bericht

Please enter your comment!
Please enter your name here